Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑΜε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους τοπικών αρχών και φορέων, στο μνημείο πεσόντων στον Σιδηροδρομικό Σταθμό(Οδός Διγενή Ακρίτα), τιμήθηκε σήμερα το πρωί, η επέτειος της ομαδικής εκτέλεσης από τους Γερμανούς των Ελλήνων πατριωτών, με πρώτο τον αείμνηστο Δήμαρχο Κατερίνης Αιμίλιο Ξανθόπουλο, τον Φεβρουάριο του 1943.

Την εκδήλωση που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Κατερίνης τίμησαν με την παρουσία τους, ο Αναπληρωτής Δημάρχου του Δήμου Κατερίνης Ζήνων Σατραζέμης, ο  βουλευτής Πιερίας Κώστας Κουκοδήμος, εκπρόσωποι των βουλευτών του νομού, ο Περιφερ. Σύμβουλος της περιφερ. ενότητας Πιερίας Νίκος Μακρίδης, οι Αντιδήμαρχοι Κατερίνης Δημήτρης Βαϊνάς, Νίκος Μπουρονίκος, Γιώργος Ίτσιος, ο Αντιδήμαρχος Ελασσόνας Νίκος Καψάλης, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Κατερίνης Αλέξανδρος Γιουμίδης, Αναστάσιος Παπαζήσης, Νίκος Μηλιώτης, Κώστας Κοκαβίδης(και ως εκπρόσωπος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ),  Νίκος Σαλπιστής(και ως εκπρόσωπος της Ν.Ε. του Κ.Κ.Ε.),  οι πρώην Δήμαρχοι Κατερίνης Μενέλαος Τερζόπουλος, Σ. Χαραλαμπίδης, o Γ.Γραμματέας του Δήμου Βαλάντης Θεοδώρου, εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας Αγίου Δημητρίου, ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Νίκος Κωνσταντίνου κ.α.  εκπρόσωποι των τοπικών πολιτικών, στρατιωτικών, εκκλησιαστικών αρχών, φορέων και συλλόγων. Συγκινητική ήταν και φέτος η παρουσία πολλών φίλων  και συγγενών των εκτελεσθέντων.

Το μουσικό στίγμα της επετείου μνήμης επένδυσαν σε ανάλογους μουσικούς τόνους και σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, οι ήχοι της Φιλαρμονικής του Δημοτικού Ωδείου Κατερίνης.

Σε δήλωσή του για την ημέρα μνήμης ο Αναπληρωτής Δημάρχου Ζήνων Σατραζέμης τόνισε το διαχρονικό μήνυμα της θυσίας των πατριωτών: «….αποτελεί  η σημερινή ημέρα ένα φωτεινό φάρο που δείχνει σε εμάς τους επιγόνους το χρέος μας προς την Πατρίδα. Αιώνια η μνήμη τους, ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει».

Η ΟΜΙΛΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ομιλία-αναφορά στο ιστορικό της ημέρας έκανε ο Προϊστάμενος του Γραφείου Δ/θμιας Εκπ/σης Πιερίας Αλεκάκης Παναγιώτης(φιλόλογος – ιστορικός). Αναλυτικά η ομιλία του κου Αλεκάκη  έχει ως εξής:

«Φέτος συμπληρώνονται 68 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία των 40 ομήρων Ελλήνων πατριωτών από τους Γερμανούς, μεταξύ των οποίων και ο αείμνηστος Δήμαρχος της προπολεμικής Κατερίνης Αιμίλιος Ξανθόπουλος. Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν το Φλεβάρη του 1943 στο Σιδηροδρομικό Σταθμό Κατερίνης, στην περιοχή όπου βρισκόμαστε συγκεντρωμένοι προκειμένου να αποτίσουμε φόρο τιμής προς τους πεσόντες, που μόνο αδίκημά τους ήταν ο πατριωτισμός και η αγάπη για την ελευθερία.

Δεν είχαν προλάβει να κοπάσουν οι εθνικοί πανηγυρισμοί για τη μεγαλειώδη νίκη κατά των Ιταλών στις βουνοκορφές της Πίνδου, όταν έκανε την εμφάνισή του ένας χειρότερος και περισσότερο αιμοσταγής εχθρός: η ισχυρή και ανίκητη στρατιωτική υπερδύναμη του Χίτλερ που στο πέρασμά της κατέστρεφε, αφάνιζε, σκόρπιζε τον όλεθρο. Τα δεινά που ακολούθησαν στη χώρα μας είναι γνωστά: η γερμανική κατοχή με την πείνα, τις ταπεινώσεις και τους εξευτελισμούς, τις εκτελέσεις, τις πυρπολήσεις οικισμών και χωριών ολάκερων. Ο λαός μας δοκιμάστηκε σκληρά. Οι εκατόμβες των νεκρών μεγάλωναν το δράμα της χώρας μας.

Είναι γνωστή βέβαια και η αντίσταση του ελληνικού λαού, που ενωμένος πρόταξε τα στήθη του, ύψωσε το ανάστημά του σαν Δαβίδ απέναντι στο Γολιάθ και έδειξε άλλη μια φορά τις ανεξάντλητες ψυχικές δυνάμεις του, την ανδρεία του και τη λεβεντιά του. Η Πιερία, που υπέφερε όπως και οι άλλες επαρχίες της χώρας μας, αντιστάθηκε και αυτή στη γερμανική μπότα. Στους ορεινούς όγκους του Ολύμπου και των Πιερίων ξεπρόβαλαν τα κάστρα της αδούλωτης ελληνικής ψυχής και οι κάτοικοί τους στο Ελατοχώρι, στον Άγιο Δημήτριο, στη Μηλιά κ.α. έδιναν καθημερινά τον αγώνα τους αψηφώντας τις συνέπειες.

Ανάμεσα στα κορυφαία αντιστασιακά γεγονότα της Πιερίας συγκαταλέγεται η μάχη στα Τάχνιστα στην περιοχή της Μηλιάς, όπου 19 παλικάρια από τα γύρω χωριά και την Κατερίνη ανέκοψαν την πορεία του γερμανικού στρατού προσφέροντας θυσία τη ζωή τους. Στο Ελατοχώρι, στη Σκουτέρνα είχαμε έναν ακόμη τόπο θυσίας και ηρωισμού, όπως στα Καλάβρυτα, στην Κοκκινιά, στο Δίστομο. Η ανατίναξη του μεταλλείου χρωμίου στον Άγιο Δημήτριο από αντάρτες που κατέβηκαν από τον Όλυμπο οδήγησε σε δραματικό αποτέλεσμα και παράλληλα μας μεταφέρει στη σημερινή επέτειο.

Το μεταλλείο αυτό το είχαν πάρει στην κατοχή τους οι Γερμανοί αμέσως μετά την εισβολή τους και το είχαν υπό την εκμετάλλευση της στρατιωτικής διοίκησής τους. Οι αντάρτες μετά την καταστροφή του στρατολόγησαν τους Έλληνες εργάτες και μαζί τους απήγαγαν τους δυο Γερμανούς φρουρούς του μεταλλείου. Ακολούθησαν τα αντίποινα των κατακτητών. Κατέβασαν 38 ομήρους από τον Άγιο Δημήτριο και τους κρατούσαν έγκλειστους σε ένα βαγόνι στο σιδηροδρομικό σταθμό περιμένοντας απάντηση εντός τριών ημερών από τους αντάρτες στον όρο που έθεσαν, δηλαδή να απελευθερώσουν τους δυο Γερμανούς στρατιώτες προκειμένου να απελευθερώσουν και αυτοί τους ομήρους, ειδάλλως θα τους εκτελούσαν.

Οι δικοί τους άνθρωποι και οι οικογένειες των εντελώς αθώων ομήρων έσπευσαν αγωνιωδώς στην Κατερίνη, αλλά μάταια επιζητούσαν το έλεος. Οι Γερμανοί δεν επέτρεπαν σε κανέναν να πλησιάσει το βαγόνι του θανάτου και ο φόβος της εκτέλεσης σπάραζε την καρδιά τους. Ο φόβος τους δυστυχώς επαληθεύτηκε και οι στυγνοί κατακτητές, διψασμένοι για εκδίκηση, αψηφώντας την ηθική και το δίκαιο, προχώρησαν στο ομαδικό έγκλημα, συμπληρώνοντάς το μάλιστα την τελευταία στιγμή με την ταυτόχρονη εκτέλεση και του Δημάρχου της προπολεμικής Κατερίνης, του Αιμίλιου Ξανθόπουλου.

Ο Κατερινιώτης λόγιος Σ. Κανταρτζής καταγράφει το πώς ξετυλίχθηκε το δράμα στις 23 Φεβρουαρίου 1943: «Ξαφνικά το μεσημέρι Γερμανοί στρατιώτες με τα αυτόματα στα χέρια τους μπλόκαραν το καφενείο της Δημοτικής Αγοράς και άρπαξαν καμιά δεκαπενταριά γερούς και χεροδύναμους άντρες, θαμώνες του καφενείου, τους οποίους διέταξαν να τους ακολουθήσουν. Τρομοκρατημένοι οι συμπολίτες μας από το φόβο μήπως έχουν την τύχη των Αη-δημητριανών τους ακολούθησαν ως τη ‘Φελδ-Κομαντατούρ’, όπου τους ανέμενε μια άλλη οδυνηρή έκπληξη. Τους έδωσαν από ένα κασμά και φτυάρι, έθεσαν επικεφαλής τους τον Έλληνα διερμηνέα που είχαν στην υπηρεσία τους και τους διέταξαν να τραβήξουν με τα πόδια στο σιδηροδρομικό σταθμό. Ήταν ολοφάνερο για πού τους προόριζαν.

Η είδηση σαν αστραπή έκανε το γύρο της αγοράς και σε λίγα λεπτά είχαν κλείσει όλα. Ένα κύμα πανικόβλητου κόσμου έχει ξεχυθεί έξω από την πόλη στα χωράφια. …άντρες προσπαθούσαν κάπου να κρυφτούν. Αλλά και όλοι περίμεναν με αγωνία νέα από το σιδηροδρομικό σταθμό.

…ένα τρένο με πολλά βαγόνια επιβατικά γεμάτα από ταξιδιώτες έφθασε από τη Θεσσαλονίκη με προορισμό την Αθήνα και στάθμευσε στο Σταθμό. Το βαγόνι του θανάτου, έτσι με την παρεμβολή του τρένου μπροστά, δεν φαινόταν πια και κανείς δεν έβλεπε τώρα την κρίσιμη ώρα τι γινόταν πίσω από το τρένο με τους αθώους και τραγικούς χωρικούς. …Απότομα ένα ανατριχιαστικό κροτάλισμα πολυβόλων…τάραξε τη σιωπή και ξέσχισε τις καρδιές όλων.

Σε λίγα λεπτά το κροτάλισμα επαναλήφθηκε. Είχε γραφτεί με αθώο αίμα ο επίλογος του δράματος και είχε συντελεστεί ψυχρά το πρώτο ομαδικό ναζιστικό έγκλημα στην Κατερίνη. …το τρένο βαριαναστενάζοντας ξεκίνησε για το νότο … Γερμανοί στρατιώτες διέταξαν τους Κατερινιώτες με τους κασμάδες να τους ακολουθήσουν … για να βρεθούν μπροστά σ’ ένα θέαμα ανατριχιαστικό και σπαραξικάρδιο … πεταμένα δεκάδες πτώματα και η γη κατακόκκινη και πλημμυρισμένη στο αίμα …  Το αίμα των νεκροθαφτών πάγωσε, όταν είδαν ανάμεσα στα 38 πτώματα και το πτώμα του Αιμίλιου Ξανθόπουλου, που προπολεμικά ήταν Δήμαρχος Κατερίνης (1933-1937)».

Οι Αηδημητριανοί μάρτυρες του Έθνους έπεσαν στο βωμό της πατρίδας και της ελευθερίας, αλλά οι θυσίες τους δεν πήγαν χαμένες. Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί νικημένοι και ντροπιασμένοι εγκατέλειψαν την Κατερίνη δίνοντας τέλος στο μακρόσυρτο δράμα του αίματος και της φρίκης. Είναι χρέος όλων μας η συνεχής υπόμνηση της θυσίας αυτής με τη σκέψη ότι καμιά θυσία δεν πάει χαμένη και ότι το χυμένο αίμα στερέωσε την ελληνική συνείδηση.

Βέβαια το νόημα μιας ιστορικής επετείου δεν εξαντλείται με μια σύντομη ομιλία και δεν είναι αρκετή για την τιμή των πεσόντων. Ο άνθρωπος που νιώθει το βαθύτερο νόημα της επετείου ξέρει ότι τους τιμά πραγματικά με το να κάνει πράξη με τη ζωή του καθημερινά έναν αγώνα ενάντια σε κάθε αδικία, ενάντια σε κάθε τι που στρέφεται κατά της πατρίδας μας και της ευημερίας των παιδιών της. Μήπως έχουμε τέτοιο χρέος προς τις μελλοντικές γενιές για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες προκλήσεις του σήμερα αλλά και του αύριο;

Ας είναι αιωνία η μνήμη των πεσόντων πατριωτών μας».

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ